tracić


tracić
tracić {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, tracićcę, tracićci, trać, tracićcony {{/stl_8}}– stracić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przestawać coś posiadać, zostawać pozbawionym kogoś, czegoś; gubić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tracić siłę, głos, wzrok, apetyt, nastrój, nadzieję, cierpliwość. Stracić fantazję, opanowanie. Stracić rodzinę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ponosić stratę materialną; wychodzić źle na czymś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tracić na sprzedaży akcji. Firma straciła na interesach z zagranicznym partnerem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'trwonić coś, rozrzutnie przepuszczać; marnować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tracić czas, pieniądze. Stracić majątek, okazję. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wypadać gorzej, jawić się w gorszym świetle': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tracić w czyichś oczach. Oryginał stracił w przekładzie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pozbawiać kogoś życia, wykonując na nim wyrok śmierci': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tracić przestępców skazanych na karę śmierci. Morderca stracony przez powieszenie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • tracić — nerwy; tracić panowanie nad sobą, nad nerwami «ulegać emocjom, bardzo się denerwować»: Panu trzeba łopatą pakować do głowy. Uniosłem się, przepraszam, ale w zetknięciu z tępotą zawsze tracę nerwy. S. Zieliński, Listy. Piekąca tęsknota za Ireną… …   Słownik frazeologiczny

  • tracic — TRÁCIC, Ă, tracici, ce, adj. Care aparţine Traciei sau tracilor3, privitor la Tracia sau la traci; trac3 (2). – Din lat. thracicus. Trimis de claudia, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  TRÁCIC adj. trac. (Populaţii tracic.) Trimis de siveco, 05.08.2004 …   Dicționar Român

  • trącić — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}trącać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}trącić II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIb, trącićci {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wydzielać …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tracić — ndk VIa, tracićcę, tracićcisz, trać, tracićcił, tracićcony 1. «przestawać coś mieć, zostawać bez kogoś, czegoś, zostawać pozbawionym kogoś, czegoś» Tracić głos, słuch, wzrok, pamięć, siły, zdrowie, życie. Tracić majątek. Tracić ducha, fantazję,… …   Słownik języka polskiego

  • trącić — Coś trąci myszką zob. myszka 1. Ktoś, coś na milę trąci czymś zob. mila …   Słownik frazeologiczny

  • trącić — dk VIa, trącićcę, trącićcisz, trąć, trącićcił, trącićcony 1. forma dk czas. trącać (p.) 2. ndk «wydzielać niemiłą woń, mieć nieprzyjemny, przykry zapach; zalatywać» Wino trąciło pleśnią. ◊ Coś trąci myszką «coś jest przestarzałe, niemodne,… …   Słownik języka polskiego

  • tracić – stracić głowę — {{/stl 13}}{{stl 7}} przestawać panować nad sobą, nad swoimi emocjami, odruchami itp.; tracić równowagę psychiczną : {{/stl 7}}{{stl 10}}Byłam dobrze przygotowana, ale na egzaminie zupełnie straciłam głowę. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tracić – stracić grunt pod nogami — {{/stl 13}}{{stl 7}} przestawać czuć się pewnie, tracić ustaloną, dobrą pozycję, stanowisko, mieć kłopoty (z nacechowaniem emocjonalnym) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dyrektor zaczyna tracić grunt pod nogami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tracić – stracić miarę — {{/stl 13}}{{stl 7}} tracić umiar w robieniu czegoś; korzystać z czegoś w sposób niepohamowany : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tracić miarę w piciu, jedzeniu, rozgrywkach. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tracić – stracić panowanie [władzę] nad sobą — {{/stl 13}}{{stl 7}} przestawać panować nad swoimi emocjami (zwykle negatywnymi); tracić kontrolę nad swoimi reakcjami, odruchami itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po tym, co usłyszałam, straciłam władzę nad sobą. Ktoś z wolna tracił panowanie nad sobą …   Langenscheidt Polski wyjaśnień